Nationaal museum van de Luxemburgische ijzerertsmijnen
TwitterFacebook
LOADING
PREV
NEXT
http://www.mnm.lu/modules/mod_image_show_gk4/cache/slideshow.musee.6711-crop-840x500x90gk-is-371.jpg
http://www.mnm.lu/modules/mod_image_show_gk4/cache/foto 1gk-is-371.jpg
http://www.mnm.lu/modules/mod_image_show_gk4/cache/slideshow.musee.DSC02929gk-is-371.JPG
http://www.mnm.lu/modules/mod_image_show_gk4/cache/slideshow.musee.DSC02934gk-is-371.JPG
http://www.mnm.lu/modules/mod_image_show_gk4/cache/slideshow.musee.IMG_0023gk-is-371.JPG
http://www.mnm.lu/modules/mod_image_show_gk4/cache/slideshow.musee.schmedd3gk-is-371.JPG

De tentoonstellings mijn

Het nationale mijnmuseum onderhoud mijnen, die deel waren van de mijnen: Kirchberg, Walert en Langengrund die uit grond van veiligheid en het weer, met elkaar verbonden waren. De mijnen waar de mijnentrein doorrijdt zijn uit de jaren 1880 tot 1920. De feitelijke bezichtiging van de mijn vindt in een nevenmijn plaats, die tussen 1910 und 1950 aangelegd werd.

Gereedschap en machines uit meerderen Luxemburgse en Lotheringse ijzermijnen zijn in de mijngangen zo realistisch mogelijk tentoongesteld. Zij dekken de complete tijdsduur af van de ijzerwinning van deze omgeving. Vanaf 1870 tot de sluiting van de laatste Lotharingse mijn in 1997.

In de omgeving van het museumterrein zijn nog overblijfselen van meerdere onderaardse elektriciteitscentrales en twee kruidopslagplaatsen. Het onderhouden en ook de historische onderzoeken zijn een opgave van het museum. Momenteel is het niet mogelijk ze te bezoeken.

De bovengrondse afbouw

Het entreegebouw is in de vroegere lokomotiefhal van de machienewerkplaats van de mijn Walert, die omstreeks 1900 gebouwd werd. Vandaag bevind zich daar de ontvangst met een kleine winkel voor de bezoeker, de permanente tentoonstelling en ook een ruimte die voor meerdere mogelijkheden te gebruiken is, die vanaf 2014 voor extra tentoonstellingen gebruikt gaat worden.

De museumbrasserie. In het momentele museumrestaurant waren vroeger de bureaus van de B.V. John Cockerill, die het gebouw voor 1900 bouwen liet. Het restaurant biedt een grote verscheidenheid aan Luxemburgische en Franse specialiteiten, de "gamelle du mineur" geldt als specialiteit van het huis. (www.brasseriedumusee.lu)

De « Maschieneschuur ». Dit gebouw werd 1908 gebouwd en bevatte vroeger een smid, een machienewerkplaats en de werknemerswoningen van de mijn Rembour.
Momenteel bevinden zich op de begane grond de archiefruimtes en de werkplaats van de twee mijntreinen, op de 1e. etage zijn de bureaus van de museumleiding.

Het bureau Gonner is een vroeger bestuursgebouw van de mijn, van de eigenaar Gonner, en werd later als onderdak voor de werknemers gebruikt. Er is gepland dit gebouw te gebruiken, om er een tentoonstelling over de sociale aspecten van deze tijd, in te richten.

Het kruidopslag Metz, dat in het begin van de 20e eeuw gebouwd werd, is het enige van drie kruidvaten op het terrein van het museum dat bovengronds ligt.

Het laadperron diende, om met kiepbuggy's het uit de mijnen gewonnen ijzererts in treinwagons te kiepen. Omgeladen werd dan het hout in de mijnwerkerstrein, dat voor veiligheid van de groeve was. De rails werd na de stilleging van de mijn weggehaald. Op deze plaats zijn nu parkeerplaatsen voor bezoekers.

De bovengrondse ijzerwinning

Op het grondstuk van het museum zijn nog meerdere rotswanden van vroegere ijzerwinning bovengronds zichtbaar. Zij werden van 1930 tot 1950 afgebouwd en maken de verschillende lagen en posities van het ijzererts duidelijk.